Thermaltake Frio Silent 12

Frio Silent 12 to, można by powiedzieć, podstawowy model serii Frio. Stosunkowo nieduży, tani, niczym niewyróżniający się z tłumu, przynajmniej z wyglądu. Jednak chłodzenie to jedna z ostatnich rzeczy, którą wolno nam oceniać na podstawie wyglądu. Na szczęście nie zaszkodzi też, jeśli aspektowi wizualnemu poświęcę kilka zdań.

Opakowanie, wyposażenie

Elementy chłodzenia zapakowane są w gustowny czarny kartonik z pomarańczowymi i białymi wstawkami. Radiator i wentylator oddzielone są cienką tekturką, zapewne w celu uniknięcia otarć czy zarysowań. Obok nich umieszczono białe pudełko ze wszystkimi elementami potrzebnymi do montażu chłodzenia. Nie zabrakło również oczywiście instrukcji obsługi. Co ciekawe, wszystkie śrubki, uchwyty i nakrętki zostały posegregowane i umieszczone w osobnych woreczkach foliowych, odpowiednio oznaczonych. Dzięki temu nie mamy problemu z połapaniem się, gdzie czego szukać. Warto zauważyć, że do zestawu dołączona jest tubka pasty termoprzewodzącej oraz przewód zwany „Low Noise Cable”, który pozwala zmniejszyć poziom generowanego hałasu przez wentylator o prawie 40%.

Jakość wykonania

Radiator składa się z aluminiowych żeberek tudzież finów oraz trzech rurek cieplnych o średnicy 8 mm każda. Finy w niektórych miejscach jakby się rozwarstwiają, przez co powierzchnia oddająca ciepło jest większa. Heatpipe’y wykonane są z miedzi, która cechuje się naprawdę dobrym przewodnictwem ciepła. Zeszlifowane rurki wchodzą w skład podstawki radiatora, gdzie łączą się z aluminium, i rzecz jasna nie może być tutaj mowy o wykończeniu na tzw. lustro. Przyczepić się można do wystających zakończeń heatpipe’ów, z którymi wielu producentów często ma problem. I tutaj nie udało się niestety uniknąć negatywnego wpływu tego detalu na ogólny efekt wizualny. 

Montaż na płycie głównej, kultura pracy

Montaż określiłbym jako średnio trudny, jeśli posiłkujemy się instrukcją, lecz dla początkujących użytkowników założenie tego chłodzenia może okazać się sporym wyzwaniem. Mowa tutaj oczywiście o montowaniu poza obudową – nie wyobrażam sobie innej możliwości. Założenie radiatora na szczęście jest już raczej proste i nikomu nie powinno sprawić trudności.Frio Silent 12 jest mały i kiedy znajduje się już na płycie głównej, widać to doskonale. Żaden z banków pamięci RAM nie jest zasłonięty, więc stosowanie kości z wysokimi radiatorami jak najbardziej wchodzi w grę. Wysokość chłodzenia zależna jest od ustawienia wentylatora, jednak ostatecznie nadal jest to dosyć niski schładzacz. Bez kłopotu może być stosowany nawet w obudowach o małych wymiarach.
Docisk do procesora jest bardzo dobry, cała jego „czapka” przylega gładko do podstawki. 

Czy chłodzenie z wyrazem „Silent” w nazwie może być głośne? Nie, a przynajmniej nie w tym przypadku. Silent 12 zawsze zachowuje się cicho – i właściwie tyle wystarcza, by opisać kulturę pracy tego chłodzenia. Wydaje się, że praca mojego przestarzałego dysku twardego jest głośniejsza niż szum zastosowanego wentylatora na pełnych obrotach. Wierzcie lub nie, ale tak było.

Wydajność

Wykresy – wszyscy je uwielbiają, prawda? To takie wygodne i proste w użyciu narzędzie do przedstawienia wyników.
Co zatem mówią nam owe słupki?

[visualizer id=”10460″]

Thermaltake Silent Frio 12 to maluch o niespodziewanie wysokiej wydajności, który radzi sobie z wysoko podkręconym procesorem bez większego problemu. Powiedzmy sobie szczerze: podczas normalnego użytkowania CPU nie będzie nigdy tak obciążone, jak podczas testowania w programie LinX. Mimo osiągnięcia ustalonej granicy bezpieczeństwa (80°C) Frio 12 zasługuje na wielką pochwałę. Nie tylko ze względu na zaskakującą wydajność, ale również z powodu nienagannej kultury pracy. W przypadku tego produktu współczynnik możliwości do ceny jest bardzo wysoki. Czy dwóm pozostałym chłodzeniom udało się go poprawić? Odpowiedź na kolejnych stronach.